ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ
|
||
Ακτή Παναγιάς Κρυφτής Δυτικά της Μελίντας και σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων από αυτήν, ένα μονοπάτι οδηγεί στην Παναγιά Κρυφτή, όπου υπάρχει και η ομώνυμη εκκλησία. Εκεί το τοπίο είναι μοναδικό και διαμορφώνεται από φυσικό όρμο, απότομα βράχια, γαλαζοπράσινα νερά και ιαματικά νερά. Τα ιαματικά νερά της Παναγιάς Κρυφτής αναβλύζουν φυσικά από μία σχισμή των βράχων σε βάθος περίπου 5 μέτρων και οδηγούνται σε μία γούρνα στη μικρή παραλία, που υπάρχει. Η θερμοκρασία του νερού φτάνει τους 43,30 οC. Μάλιστα, κατά το παρελθόν, το νερό αυτό μεταφερόταν στις οικίες τις περιοχής με βαρέλια, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για θεραπευτικούς σκοπούς. Η πρόσβαση στην Ακτή της Παναγιάς Κρυφτής γίνεται, είτε μέσω αγροτικού δρόμου και ακολούθως με πεζοπορία περίπου 100 μέτρων, είτε δια θαλάσσης με πλωτό μέσο. Μελίντα Η Μελίντα είναι μια όμορφη μεγάλη παραλία με βότσαλα, διάφανα νερά και έναν επιβλητικό βράχο στο μέσον. Το μήκος της ακτής φτάνει τα 1000 μέτρα και η πρόσβαση σε αυτή γίνεται είτε από το Πλωμάρι, είτε από το δρόμο από το χωριό Παλαιοχώρι. Όσον αφορά το παρελθόν της θέσης αυτής, αναφέρεται ότι εκεί ανακαλύπτονται ανά διαστήματα τεμάχια επεξεργασμένου μαρμάρου και παλαιά εργαλεία, ενώ στο δυτικό τμήμα της βρέθηκαν στο παρελθόν αρχαία νομίσματα, λυχνίες, καθώς και θραύσματα αγγείων. Η παραλία αναφέρεται σε έγγραφα της περιοχής από το 1768 ακόμη και μάλιστα υπήρχε δια θαλάσσης μεταφορά σε αυτήν. Από το 1909 υπήρχαν και αποθήκες, όπως και γραφικά καφενεδάκια στην περιοχή. Αργότερα, δημιουργήθηκε και το ελαιοτριβείο του Στάθη Γιαλούρη, το οποίο όμως έπαψε να λειτουργεί. Επάνω στην παραλία και αρκετά μέσα στη θάλασσα απλώνεται επιβλητικός ένας βράχος με 20 μέτρα μήκος και 10 μέτρα ύψος. Το γκρίζο του χρώμα και το επιβλητικό του μέγεθος δεσπόζουν στο τοπίο, δημιουργώντας μία εικόνα μοναδικής ομορφιάς. Οι επισκέπτες χρησιμοποιούν σήμερα το βράχο για βουτιές, είτε ξεκουράζονται στη σκιά του. Σήμερα, στη Μελίντα υπάρχουν σύγχρονα, όμως συγχρόνως και γραφικά καταλύματα, που μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του επισκέπτη. Άγιος Ισίδωρος Η περιοχή Άγιος Ισίδωρος βρίσκεται σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το Πλωμάρι και από το παρελθόν, δίπλα στη μαγική παραλία, έχτιζαν οι κάτοικοι της περιοχής θέρετρα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, για να περνούν εκεί τους καλοκαιρινούς μήνες. Η ακτή του Αγίου Ισιδώρου, με μήκος περίπου 1500 μέτρα και με το μοναδικό της βότσαλο, θεωρείται μία από τις καλύτερες και καθαρότερες παραλίες της Λέσβου και σήμερα διαθέτει όλες τις απαραίτητες παροχές στους επισκέπτες. Μάλιστα, στα πλαίσια του προγράμματος “Kαθαρές ακτές”, η παραλία αυτή ψηφίστηκε ως η 7η καλύτερη στην Ελλάδα. Επιπλέον, η εταιρεία προστασίας της φύσης και η FEEE βραβεύουν την παραλία συνεχώς από το 1992 με τη γαλάζια σημαία, σύμβολο της καθαρότητας των υδάτων. Δρότα Η πρόσβαση στην παραλία της Δρότας περιλαμβάνει την κατάβαση από την χαράδρα του ποταμού Πριόνα. Εκεί και σε ψηλότερο σημείο από τον παραλιακό σύγχρονο οικισμό βρίσκονται κατάλοιπα του μεσαιωνικού εγκαταλελειμμένου οικισμού της περιοχής, καθώς και μυλόπετρες από παλαιό ελαιόμυλο. Τη λειτουργία του ελειόμυλου αναφέρει ένα έγγραφο του Αγίου Ιωάννου του παλαιού Πλωμαρίου του έτους 1802. Η παραλιακή περιοχή της Δρότας αποτελούσε από το παρελθόν οικισμό, όπου κυρίως διέμεναν ψαράδες από το Πλωμάρι. Από το 1910 μάλιστα υπήρχε εκεί μικρό καφενεδάκι, για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των επισκεπτών και των κατοίκων της περιοχής. Η παραλία της Δρότας φτάνει σε μήκος τα 1500 μέτρα και η πρόσβαση σε αυτή γίνεται είτε με πλωτό μέσο, είτε μέσω του δρόμου, που ξεκινά από την περιοχή του Ακρασίου. Η Δρότα, με το βότσαλο και τα πεντακάθαρα νερά της, αποτελεί μία από τις ωραιότερες παραλίες της Λέσβου. Στα Δυτικά της υπάρχει ορεινός όγκος που χωρίζει την παραλία από την περιοχή των Βατερών, ενώ στα Ανατολικά η ακτή καταλήγει σε ένα απόκρημνο βράχο από γκριζοπράσινο σχιστόλιθο, που λίγο πιο πίσω κρύβει και προφυλάσσει την Παναγιά Κρυφτή. Αμμουδέλι Το Αμμουδέλι (ή Αμδέλ' στο τοπικό ιδίωμα) βρίσκεται στο Δυτικό άκρο του Πλωμαρίου στο δρόμο προς τη Μελίντα. Το Αμμουδέλι αποτελεί μία από τις παλαιότερες συνοικίες της πόλης και τόπο, όπου κατοικούσαν ψαράδες, αλλά επισκέπτονταν και οι κάτοικοι του Πλωμαρίου για το μπάνιο τους. Το όνομά της η περιοχή το οφείλει στη μικρή αμμουδιά μήκους 150 μέτρων με τα καθαρά νερά, που έχει μία εξαίσια θέα προς το πέλαγος. Σήμερα, εκεί μπορεί κανείς να συναντήσει τις παραδοσιακές ψαροταβέρνες και την εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονος, που χτίστηκε στα 1930, καθώς και ταφικά μνημεία των Αθανασιάδη, Ξυφτερά, Παπαγεωργίου και Μελανδινού, που αποτέλεσαν σημαντικές οικογένεις της περιοχής του Πλωμαρίου.
|
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ |