|
|
||
 ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | Σύγχρονες Υποδομές
| Τουριστική Υποδομή
| Photo Galleries | Χρήσιμες Επαφές
| Forums
| Χάρτης
|  ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ
|
||
Σπήλαιο Αγίου Ισιδώρου στη θέση Κόκκαλα Γενικά Το σπήλαιο αυτό βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2,5 χιλιομέτρων ανατολικά από το Πλωμάρι στην περιοχή του Αγίου Ισίδωρου, απέχει 50 μέτρα από τη θάλασσα και βρίσκεται σε ύψος 4 μέτρων από την επιφάνειά της και πάνω σε απότομο, σκληρό βράχο. Το σπήλαιο εξερευνήθηκε από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία το 1964 και τα πορίσματα τούτης της έρευνας δημοσιεύτηκαν από τη σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου. Οι θρύλοι για το σπήλαιο Με το σπήλαιο στη θέση Κόκκαλα συνδέονται θρύλοι της περιοχής του Πλωμαρίου. Ο πρώτος από αυτούς αναφέρει, ότι το σπήλαιο έχει μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα προς το Βορρά, όπου και καταλήγει σε έξοδο. Πριν την έρευνα του σπηλαίου, κάτοικοι της περιοχής είχαν αποπειραθεί να εξερευνήσουν το εσωτερικό του, όμως η έλλειψη κατάλληλου εξοπλισμού καθιστούσε αδύνατη την πορεία τους. Ο δεύτερος θρύλος για το σπήλαιο σχετίζεται με το όνομα του ιδίου, όπως και της όλης περιοχής. Λέγεται, λοιπόν, ότι κατά την επιδρομή Ψαριανών πειρατών το 18ο αιώνα, οι κάτοικοι της περιοχής κατέφυγαν στο σπήλαιο για να προστατευθούν. Ωστόσο, μία ηλικιωμένη γυναίκα άργησε να φτάσει στο σπήλαιο και υπό την πίεση των πειρατών πρόδωσε τη θέση του κρησφύγετου. Οι κάτοικοι της περιοχής, που κρύβονταν στο σπήλαιο, αρνήθηκαν να παραδοθούν και τότε οι πειρατές άναψαν φωτιά στην είσοδο και στην έξοδο του σπηλαίου, αναγκάζοντας τους κρυμμένους σε θάνατο από ασφυξία. Έτσι, η ευρύτερη αυτή θέση έλαβε την ονομασία “Κόκκαλα”, εξαιτίας των ανθρώπινων σκελετών που λεγόταν, ότι υπήρχαν στο βάθος του σπηλαίου. Σε μία άλλη εκδοχή του μύθου, εκείνοι που πέθαναν από ασφυξία μέσα στο σπήλαιο δεν ήταν ντόπιοι, αλλά Ψαριανοί. Επρόκειτο, βέβαια, για πειρατές, οι οποίοι είχαν έρθει στην περιοχή του Πλωμαρίου και είχαν ληστέψει τρόφιμα, λάδι και ζώα. Μόλις, όμως, ο Τούρκος Τοπάρχης της Μυτιλήνης πληροφορήθηκε το γεγονός, λέγεται, πως έστειλε καράβια για να διώξουν τους Ψαριανούς, φοβούμενος την έξαρση επαναστατικών κινήσεων. Τότε, σύμφωνα με τούτη την εκδοχή, οι Ψαριανοί άφησαν τα καράβια τους και κρύφτηκαν στη σπηλιά, όπου και βρήκαν τραγικό θάνατο από ασφυξία, όταν οι Τούρκοι πληροφορήθηκαν την κρυψώνα τους και έβαλαν φωτιά στην είσοδο και την έξοδο του σπηλαίου. Περιγραφή του σπηλαίου Η είσοδος του σπηλαίου είναι αψιδωτή και οδηγεί σε ένα διάδρομο μήκους 4 μ., ο οποίος καταλήγει στο κυρίως σπήλαιο, που αποτελείται από έναν ευρύχωρο θάλαμο διαστάσεων 15,9 μ. x 13,5 μ. x 4-5 μ. Στον αριστερό τοίχο του θαλάμου υπάρχει κατηφορική εσοχή, που οδηγεί σε ένα επίπεδο οχετό. Εκεί οι κάτοικοι είχαν κατασκευάσει μικρό τοίχο για τη συγκράτηση των υδάτων, τα οποία διαφορετικά θα απορροφούνταν ταχύτατα από τα πετρώματα. Αυτός ο οχετός, επειδή ήταν δύσκολο να εξερευνηθεί στο παρελθόν, θεωρήθηκε ότι κατέληγε σε άλλο στόμιο του σπηλαίου και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων.  Ωστόσο, σύμφωνα με τη μελέτη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας το 1964, βρέθηκε, πως το σπήλαιο εκτείνεται από Νότο προς Βορρά σε μήκος 19,90 μέτρων και καταλαμβάνει έκταση 200 τετραγωνικών μέτρων. Το μεγαλύτερο ύψος του από το επίπεδο της εισόδου φτάνει τα 5,5 μέτρα και το μεγαλύτερο βάθος τα 0,6 μέτρα. Η θερμοκρασία εντός του σπηλαίου, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, φτάνει ως και τους 20 οC, ενώ η σχετική υγρασία κυμαίνεται περίπου στο 65%. Στο εσωτερικό του σπηλαίου ζει πλήθος νυχτερίδων και γι αυτό υπάρχει μεγάλη συσσώρευση κοπριάς αυτών, που προκαλεί και μία ιδιαίτερη οσμή. Κατά τη μελέτη του σπηλαίου, πέραν των καταλοίπων των νυχτερίδων δεν βρέθηκε το οτιδήποτε που να μαρτυρεί τη θυσία των ντόπιων κατοίκων απέναντι στους πειρατές, όπως αναφέρει ο σχετικός μύθος. Το σπήλαιο στη θέση Κόκκαλα, αν και στερείται σταλακτιτικού διακόσμου, αποτελεί ένα από τα ενδιαφέροντα παραδείγματα γεωμορφολογικής διαμόρφωσης της περιοχής του Πλωμαρίου. Σπήλαιο στη θέση Κόκκαλα Πλωμαρίου Γενικά Το σπήλαιο αυτό βρίσκεται στη θέση Κόκκαλα και σε αρκετά μεγαλύτερο υψόμετρο από το σπήλαιο του Αγίου Ισιδώρου της ίδιας περιoχής. Η θέση του σπηλαίου είναι δύσβατη και η πρόσβαση σε αυτό είναι αρκετά δύσκολη. Περιγραφή του σπηλαίου Πρόκειται για μικρό, φυσικό σπήλαιο, το οποίο έχει άνοιγμα στομίου με διαστάσεις 2 μ. x 0,8 μ. και βάθος 1,5 μ. Σπήλαιο στη θέση Λασπιά Άνυδρου Πλωμαρίου Γενικά Το σπήλαιο αυτό βρίσκεται στη θέση Λασπιά, σε απόσταση 1 ώρας πεζοπορίας από το τέλος του δρόμου Πλωμαρίου – Σεδούντας, και διαμορφώνεται σε ένα δύσκολα προσπελάσιμο βύθισμα βραχώδους λόφου της περιοχής, η οποία είναι κατάφυτη με πεύκα. Η ύπαρξη του σπηλαίου έγινε γνωστή κατά το έτος 1889, όταν διαπιστώθηκε πως υπήρχε τάλκης (ένυδρο πυριτικό μαγνήσιο) στην περιοχή και έκτοτε άρχισε να αναφέρεται στη Λεσβιακή βιβλιογραφία. Ο θρύλος για το σπήλαιο Σχετικά με το σπήλαιο στη θέση Λασπιά Πλωμαρίου υπήρχε στο παρελθόν η φήμη, ότι στο εσωτερικό του ζούσαν άγριες κατσίκες. Μετά από έρευνες, προέκυψε ότι όντως υπήρξαν κατσίκες στην περιοχή, οι οποίες όμως ήλθαν σε άγρια κατάσταση μετά το θάνατο του βοσκού, στον οποίο ανήκαν. Αργότερα, οι περισσότερες από αυτές είτε πέθαναν, είτε εντάχθηκαν σε άλλα κοπάδια. Περιγραφή του σπηλαίου Το σπήλαιο είναι στραμμένο στον κατά μήκος άξονά του προς ΝΑ-ΝΔ και έχει στόμιο με άνοιγμα πλάτους 6 μέτρων και ύψους 1,5 μέτρου. Το μέγιστο βάθος του σπηλαίου φτάνει τα 35 μέτρα, το πλάτος τα 15 μέτρα και το ύψος τα 12 μέτρα. Κατά την είσοδο στο σπήλαιο διαμορφώνεται κατηφορική διαδρομή μήκους 5 μέτρων, με κλίση εδάφους περίπου 35?. Σε αυτό το πρώτο τμήμα του σπηλαίου υπάρχει πλήθος λίθων, που είτε αποσπάστηκαν από την οροφή, είτε ρίχτηκαν, ώστε να παρεμποδίσουν την είσοδο ζώων. Ακολούθως, το σπήλαιο παρουσιάζει σχεδόν οριζόντια διαμόρφωση με λιγότερους βράχους στο έδαφος, ενώ στο βάθος του διαμορφώνει κοιλότητα. Στη δεξιά πλευρά του σπηλαίου υπάρχει πλευρικό άνοιγμα ύψους 1 μέτρου και πλάτους 0,60 μέτρων, το οποίο οδηγεί σε διάδρομο με ορατό βάθος 20 μέτρα. Το τελικό βάθος του διαδρόμου είναι αδύνατο να εξερευνηθεί, εξαιτίας της στενότητάς του. Η οροφή του σπηλαίου είναι ανώμαλη και θολωτή με μέγιστο ύψος τα 12 μέτρα, ενώ κοσμείται από σταλακτιτικό διάκοσμο, που επεκτείνεται και σε κάποια σημεία των τοιχωμάτων. Ο φωτισμός του σπηλαίου είναι φυσικός, εξαιτίας του φωτός που εισέρχεται από την είσοδό του, ενώ στα βαθύτερα τμήματά του επικρατεί ημίφως. Η θερμοκρασία στο σπήλαιο, κατά τους θερινούς μήνες, διαμορφώνεται περίπου στους 14 οC και η σχετική υγρασία στο 90%. Στο εσωτερικό του σπηλαίου ζουν πετροχελίδονα, σαλιγκάρια και σαρανταποδαρούσες. Σπήλαιο στη θέση Κορακιές στη Σίντα Μεγαλοχωρίου Γενικά Βορείως του Μεγαλοχωρίου Πλωμαρίου και στη θέση Κορακιές βρίσκεται το ομώνυμο σπήλαιο. Ο θρύλος για το σπήλαιο Σχετικά με το σπήλαιο, αναφέρεται ότι υπήρξε καταφύγιο Ψαριανών πειρατών, οι οποίοι έκρυβαν τα λάφυρά τους εκεί. Κατά το έτος 1939, οι ντόπιοι έκαναν έρευνες πίσω από το διάδρομο του πρώτου θαλάμου του σπηλαίου για την ανεύρεση θησαυρού, για τον οποίο υπήρχε φήμη στην περιοχή. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο θησαυρός βρέθηκε, αλλά δεν υπάρχουν περισσότερα στοιχεία περισσότερα γι αυτό το γεγονός. Περιγραφή του σπηλαίου Το σπήλαιο έχει τριγωνική είσοδο με κατεύθυνση προς Νότο και διαστάσεις 1 μ. x 0,80 μ. Ο διάδρομος της εισόδου έχει μήκος περί τα 8 μέτρα και παρουσιάζει κατηφορική κλίση 45?. Ακολούθως, ο διάδρομος στρέφεται προς τα Δυτικά και, μετά από σιγμοειδή στένωση, οδηγεί σε θάλαμο μήκους 10 μέτρων. Σήμερα, η είσοδος στο θάλαμο είναι αδύνατη, λόγω σεισμού που επέφερε κλείσιμο του στενώματος, που οδηγεί σε αυτόν. Ωστόσο, σύμφωνα με μαρτυρία του παρελθόντος, το σπήλαιο έχει περίπου 40 θολωτά διαμερίσματα με συνολικό μήκος άνω των 100 μέτρων. Επίσης, η ύπαρξη σκαλισμένης κλίμακας στο σπήλαιο, ίσως μαρτυρεί το γεγονός, πως υπήρξε κατάλυμα κάποιου ερημίτη. |
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ |