|
|
||
 ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | Σύγχρονες Υποδομές
| Τουριστική Υποδομή
| Photo Galleries | Χρήσιμες Επαφές
| Forums
| Χάρτης
|  ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ
|
||
Τα ελαιοτριβεία εντυπωσιάζουν με την αρχιτεκτονική τους, καθώς και με τον τρόπο που εντάσσονται μέσα στο περιβάλλον των οικισμών. Ως βιομηχανικά κτίσματα, τα ελαιοτριβεία είναι σημεία αναφοράς κοντά στις εισόδους των οικισμών και τις αγροτικές προσβάσεις και συναγωνίζονται σε όγκο άλλα σημαντικά κτίσματα των οικισμών, όπως τις εκκλησίες. Οι κάτοικοι της περιοχής τα ονόμασαν εργοστάσια ή μηχανές και ο ρόλος τους υπήρξε σημαντικός στην οικονομική ανάπτυξη των οικισμών αλλά και στη μετέπειτα πολιτιστική και πνευματική ανάπτυξη. Η χωροταξική οργάνωση των βιομηχανικών κτιρίων ή συγκροτημάτων διαφέρει από τόπο σε τόπο, ανάλογα με το χώρο που είναι χτισμένα και το χρόνο. Στην αρχή δημιουργούνται ελαιοτριβεία μονόχωρα. Πρόκειται για μακρόστενα κτίσματα διαστάσεων περίπου 12 * 25 μέτρα και ύψους 5 μέτρων. Η στέγη τους είναι ύψους 2,5 μέτρων και το ύψος της καμινάδας τους είναι 20 μέτρα περίπου. Ο αποθηκευτικός χώρος που αποθηκεύονται προσωρινά οι ελιές, οι “πάτες”, είναι ενσωματωμένος μέσα στο κτίσμα. Χαρακτηριστικό δείγμα τέτοιας διαμόρφωσης είναι τα ελαιοτριβεία στην Πλαγιά, καθώς και στο Νεοχώρι Πλωμαρίου. Μετέπειτα, με την αυξανόμενη παραγωγή ελαιόκαρπου και τον αυξανόμενο ανταγωνισμό, οι αποθηκευτικοί χώροι γίνονται περισσότεροι και χτίζονται στον περίβολο των εργοστασίων και αποτελούν ταυτόχρονα και περίφραξή τους. Μέσα στον περίβολο, χτίζονται επίσης βοηθητικά κτίσματα όπως ζυγιστήριο, αποθήκες λαδιού, αποθήκες πυρήνας. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός των ελαιοτριβείων εισάγεται από τη Σμύρνη που είναι εκείνη την εποχή σημαντικό κέντρο πολυεθνικών ενδιαφερόντων και συμφερόντων της Ανατολικής Μεσογείου. Τα εργοστάσια των Αφών Ισηγόνη (Σιδηρουργεία), σε συνεργασία με Εγγλέζικες εταιρείες, προμηθεύουν και τα βιομηχανικά οικοδομικά υλικά, μαζί με την τεχνογνωσία. Τα ελαιοτριβεία έχουν συνήθως δικές τους δεξαμενές και δικές τους πηγές για να καλύπτουν τις αυξημένες ανάγκες τους σε νερό, που ήταν απαραίτητο για την λειτουργία των ατμομηχανών τους καθώς και για την επεξεργασία του ελαιόκαρπου για την εξαγωγή του λαδιού. Το υλικό καύσης για τη λειτουργία των ατμομηχανών ήταν η πυρήνα (ο πυρήνας της ελιάς, τα λιοκούκουτσα), και προέρχεται από το συνθλιβόμενο καρπό. Με αυτόν τον τρόπο, εξασφαλιζόταν ταυτόχρονα οικονομία και σύστημα ανακύκλωσης. |
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ |