|
|
||
 ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | Σύγχρονες Υποδομές
| Τουριστική Υποδομή
| Photo Galleries | Χρήσιμες Επαφές
| Forums
| Χάρτης
|  ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ
|
||
Το Σαπωνοποιείο Ι. Πούλια αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα του Πλωμαρίου μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα. Το σύνολο των κτιρίων της βιομηχανικής αυτής μονάδας (ένα μικρότερο και ένα μεγάλο τριώροφο) έχει τύχει αποκατάστασης και ένταξης στο σύγχρονο αστικό ιστό του Πλωμαρίου, αποτελώντας ένα από τα εξέχοντα παραδείγματα νέας χρήσης των κτισμάτων βιομηχανικής κληρονομιάς.  Aρχιτεκτονική και Bιομηχανική χρήση του κτίσματος Το κτίριο αποτελεί τυπικό παράδειγμα της εργοστασιακής αρχιτεκτονικής του 1880. Ο όγκος του κτιρίου είναι μεγάλος, τα παράθυρά του ψηλά, υπάρχουν καρφωτά κουφώματα και γενικότερα απλές, αλλά λειτουργικές κατασκευές. Η τοιχοποιία του κτίσματος αποτελείται από λιθοδομή, για την οποία χρησιμοποιήθηκε ντόπιος λίθος. Ως συνδετικό υλικό μεταξύ των λίθων χρησιμοποιήθηκε θηραϊκή γη και λάσπη κατά τμήματα. Κατά μήκος της οικοδομής και σε απόσταση ενός μέτρου μεταξύ τους, υπάρχουν στρωτήρες από καστανιά. Η λιθοδομή ήταν επιχρισμένη με κονίαμα, το οποίο περιείχε πολύ ασβέστη, ενώ οι καμινάδες και τα καζάνια κατασκευάστηκαν από συμπαγές τούβλο. Οι στέγες στα δύο κτίσματα του βιομηχανικού συνόλου Πούλια είναι διαφορετικές. Το μεγάλο τριώροφο κτίριο έχει τρίριχτη στέγη με ξύλινα ζεύκτα και επικάλυψη με γαλλικά κεραμίδια, που εισήχθησαν από τη Μασσαλία. Το μικρό κτίριο έχει στέγη δίριχτη με ξύλινα επίσης ζεύκτα και επικάλυψη με βυζαντινά κεραμίδια.  Όσον αφορά τα δάπεδα του κτιρίου, στο ισόγειο υπήρχε απλώς ισοπεδωμένο χώμα, όμως στα σημεία έδρασης των στέρνων και των μηχανημάτων, υπήρχαν βάσεις από λιθοδομή. Στους ορόφους, τα δάπεδα είναι ξύλινα, ενώ πάνω τους υπήρχαν στερεωμένα και ειδικά καδρόνια για το διαχωρισμό του σαπουνιού. Τα κουφώματα του κτιρίου είναι όλα ξύλινα και καρφωτά, απλού τύπου σε γκρι ανοιχτό χρώμα. Σε όλα τα κουφώματα, εκτός του β’ ορόφου του μεγάλου κτιρίου, υπήρχαν υαλοστάσια. Στα κουφώματα του ισογείου, υπήρχαν μεγάλης διατομής προστατευτικές σιδεριές, για την προστασία των μεγάλων ποσοτήτων λαδιού, που αποθηκευόταν εκεί. Οι θύρες εισόδου ήταν βαριές, ξύλινες και συμπαγείς και εξωτερικά είχαν ξύλινες φάλκες, για την προστασία από τα νερά του ποταμού Σεδούντα σε περίπτωση πλημμύρας. Όσον αφορά τις τελούμενες εργασίες στις εγκαταστάσεις του σαπωνοποιείου, αυτές ήταν διαφορετικές στα δύο κτίρια του. Στο ισόγειο του μικρού κτιρίου είχαν τοποθετηθεί τα καζάνια για το βρασμό του σαπουνιού, η αντλία του ασβεστόνερου και της καυστικής ποτάσας, το πηγάδι και αργότερα το ατμοκάζανο. Στο μεγάλο κτίριο, στο ισόγειο υπήρχαν σιδερένιες στέρνες και κιούπια για την αποθήκευση του λαδιού. Στον πρώτο όροφο του μικρού κτιρίου υπήρχε το τμήμα της Διεύθυνσης και οι χοάνες των καζανιών, από όπου γινόταν η λήψη σαπωνοπολτού. Στον πρώτο και στο δεύτερο όροφο του μεγάλου κτιρίου, υπήρχε το ξηραντήριο, όπου στρωνόταν το σαπούνι για να στεγνώσει, να σφραγιστεί, να κοπεί και να συσκευαστεί. 
|
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ |